
1 kg San Marzano-tomaten (of andere knetterrijpe jongens, geen flauwe kasdingen)
1 dikke ui, fijngehakt
3 tenen knoflook, klein beetje pletten en hakken
2 stengels bleekselderij, fijngehakt (geen must, maar geeft pit)
1 wortel, ook fijngehakt (voor die sneaky zoetigheid)
4 eetlepels olijfolie, extra vergine, het goeie spul
Zout en peper, flinke draai uit de molen
Handvol basilicum, vers, scheur die blaadjes kapot
1 liter groentebouillon of water (bouillon wint)
Optioneel: scheut room of klodder crème fraîche, als je luxe wil gaan
Bereiding.
Tomaten opfokken: Oven op 200°C. Snijd je tomaten doormidden, leg ze met de kont omhoog op een bakplaat, druppel er 2 eetlepels olijfolie overheen, zout, peper. Rooster die krengen 30 minuten tot ze zoet en sticky zijn. Geen tijd? Skip dit, maar je mist wat magie.
Aromaten aanzweten: Pak een dikke pan, 2 eetlepels olijfolie erin, middelvuurtje. Gooi ui, knoflook, selderij en wortel erin. Fruit dat spul 10 minuten zachtjes tot het glanst, maar laat het niet verkleuren – zwart is voor amateurs.
Tomaten erin smijten: Geroosterd of rauw, hop, de tomaten de pan in. Roer even, laat die smaken dansen.
Sudderen als een baas: Bouillon of water erbij, aan de kook brengen, dan vuur laag. Laat het 30 minuten pruttelen, tot je huis ruikt alsof je in Napels woont.
Blender-time: Staafmixer erin. Hou het grof als je ballen hebt, of maak het glad als je chic wil doen.
Pimpen: Proef, zout en peper erdoor tot het klopt. Basilicum erin scheuren, nog 2 minuten laten trekken.
Extra decadentie: Scheutje room erdoor als je je innerlijke diva wil laten spreken.
Opdienen: In een kom, druppel olijfolie erover, paar basilicumblaadjes erop, en een dikke homp ciabatta ernaast om te soppen.
Tips van de meester (aka ik)
Tomaten zijn alles: Shit tomaten = shit soep. San Marzano of iets vers van de markt, anders niet zeuren.
Low & slow: Laat die smaken tijd nemen, haast verknalt alles.
Dag twee is beter: Maak dit een dag eerder, warm op, en je hebt next-level spul.
Shoutout naar de groten
Bottura’s geniale twist: dat roosteren, pure klasse.
Contaldo’s vibe: verse basilicum en tomaten waar je u tegen zegt.
Bastianich’s wijsheid: seizoensshit rules.
Dit is geen soep, dit is een statement. Eet smakelijk, of zoals die Italianen brallen: Buon appetito, stronzo!